نتایج یک پروژه بین المللی با عنوان 'Grazing and ecosystem service delivery in global drylands' با مشارکت دکتر مهدی عابدی دانشیار گروه مرتعداری و دو دانشجوی دکتری مرتعداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس (خدیجه بهلکه و نگار احمدیان) و نیز گروه کاری دانشگاه فردوسی مشهد در مجله Science (با­ضریب تاثیر 64) به چاپ رسیده است.
این تحقیق در قالب پروژه BIODESERT در چارچوب طرح ERC در برنامه افق 2020 اتحادیه اروپا  به سرپرستی دکتر Fernando Maestre از دانشگاه الیکانته اسپانیا با مشارکت 20 کشور از سال 1395 آغاز شد. در این پروژه کارکرد مراتع خشک جهان مورد بررسی قرار گرفته است و این مقاله اولین دستاورد این پروژه بین المللی است. از کشور ایران دانشگاه تربیت مدرس و دانشگاه فردوسی مشهد در این پروژه همکاری می کنند. سایت های این تحقیق در منطقه شمال پارک ملی گلستان واقع شده است.
چرای دام در مناطق خشک جهان که بیش از 41 درصد از سطح زمین را در بر می گیرد و  همچنین بیش از نیمی از دام های جهان در آن حضور دارند اهمیت زیادی است. در این تحقیق بر اساس یک دستورالعمل استاندارد اثر چرای دام بر 5 خدمات اکوسیستم شامل: حاصلخیزی خاک، فرسایش، تولید علوفه، تنظیمات اقلیمی و تنوع زیستی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد ارتباط بین اقلیم، وضعیت خاک، تنوع و خدمات اکوسیستم با افزایش شدت چرای دام تغییر می کند. به صورت کلی اثر افزایش چرای دام در مناطق سرد و بارندگی منظم و تنوع گونه ای بالا مثبت است و در مقابل آن، چرای شدید در مناطق خشک، دارای بارندگی فصلی و تنوع گونه ای پایین اثر منفی دارد. بنابراین ضرورت دارد که در برنامه های حفاظتی و تغییرات اقلیم این اثرات مورد نظر قرار گیرد. با توجه به اینکه اکثر  مراتع ایران در مناطق خشک قرار گرفته است و چرای دام در ایران نیز شدید است ضرورت دارد که در برنامه های مدیریتی مراتع مناطق خشک، اثرات منفی چرای شدید در نظر گرفته شود.
این مقاله با لینک زیر قابل دسترس است:
https://www.science.org/doi/10.1126/science.abq4062